Kempo
Ed Parker (19/03/1931 – 15/12/1990) was een Amerikaans/Hawaiaans straatvechter, een uitstekend leraar en een gehaaide zakenman.
Hij werd geboren in Hawaï, waar hij zijn eerste stappen zette in het judo en de kunst van het boksen.
Ergens in de jaren veertig brengt Frank Chow hem voor het eerst in contact met Kempo, via Frank Chow komt Parker in aanraking met William K. S. Chow die hem opleidde tot de graad van éérste dan (zwarte gordel) in het jaar 1953.
Gevechtsporten lijden allemaal onder algemeen verspreide vooroordelen, één daarvan is dat de beoefenaars geen kaas gegeten hebben van een intellectuele vorming.
Parker bewees het tegendeel, behaalde een graad op de Brigham Young universiteit en gebruikte zijn daar gevormde sociaal netwerk om via andere universiteiten door te stoten naar de hogere echelons van de leidende politieke klasse. Daar doceerde hij Kempo aan parlementsleden die alle deuren voor hem openden.
Parker opende zijn eerste school in Pasadena (Californië). Daar heeft hij verschillende zwarte gordels gevormd zoals onder andere Jim Tracy, Charles Beeder, John McSweeny en Larry Tatum.
Samen met enkele van zijn hier boven vernoemde studenten en andere mensen uit het martial art wereldje opende hij als het ware een keten van kempo scholen.
Als instructeur en gevechtschoreograaf voor stuntwerk en beroemdheden kwam Parker terecht in Hollywood. Op het door Parker georganiseerde “International Karate Championships” introduceerde hij Bruce Lee aan de grote massa. Bij Elvis Presley deed hij security, in het filmwereldje wijdde hij zich aan stuntwerk en acteren in onder andere de prent “Revenge of the Pink Panther” en “Kill the Golden Goose”. 
Wat choreografie betreft, was Parker als Kempo instructeur vooral een steun voor Jeff Speakman.
De jonge Ed Parker werd vooral beïnvloed door ideeën die hun oorsprong vonden in Japan, meer bepaald het eiland Okinawa, en die hem bereikten via William K. S. Chow. De bijdrage van Parker hierbij was dat hij zich niet beperkte tot een reeks van één à twee slagen en/of schoppen, zoals in het zeer rechtlijnige karate. Hij maakte gebruik van een salvo van meerdere snel op elkaar volgende technieken die onder andere afstammen uit het jiujitsu, zoals controlegrepen en klemmen.
Naar mate de jaren vorderden, omringde Parker zich meer en meer met mensen die hun wortels hadden in Chinese stijlen zoals San Soo en Chuan Fa. Hun bereidheid tot interactie en discussie zorgde er voor dat Parkers stijl meer en meer eclectisch werd.
Parker dacht 'universeel' voor alle mensen in de vechtkunst ongeacht hun stijl. Enkele van Parker’s quotes die zijn openheid en mogelijkheid tot adaptie aantonen, typeren de stijl die wij nu het “American Kempo” noemen.
'Mensen die traditie volgen, studeren dat wat die traditie voorschrijft en niet datgene waardoor men tot verdere ontwikkeling komt.'
'In tradities wordt kennis gebonden, kennis opdoen kent geen einde wanneer traditie wordt gebonden.'
'Wees geen dweper met traditie die niets anders accepteert dan dat waarin men gedwongen wordt te geloven.'
'Het zou verkeerd zijn te zeggen dat we niet kunnen leren van traditie, maar om echt praktisch te zijn mag traditie niet als zaligmakend worden beschouwd in onze eigentijdse omstandigheden.'
"I come to you with only Karate, empty hands, I have no weapons, but should I be forced to defend myself, my principles or my honor, should it be a matter of life or death, of right or wrong; then here are my weapons, Karate, my empty hands."
Ed Parker
De nalatenschap van Parker werd gevestigd in België, Duitsland, Nederland, Schotland, Engeland, Ierland, Portugal, Spanje, Griekenland, Denemarken, de voormalige Sovjet-Unie, de Verenigde Staten, Canada, Mexico, Chili, Japan, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika, Bolivië en andere.
Ed Parker overleed 15 december 1990 ten gevolge van een hartaanval.
In België werd het Kempo verder uitgewerkt door Shihan Daniel Hayen met het Shin Gi Tai Kempo